26ης Ιανουαρίου 2026

ΠΕΝΤΕ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΝΕΚΡΕΣ. ΠΕΝΤΕ ΜΑΝΕΣ

Εργοστάσιο Βιολάντα.

Μπισκοτοβιομηχανία.

Κάθε μέρα εργάτες και εργάτριες από τα γύρω χωριά των Τρικάλων άφηναν λιγο απο το κορμί τους, λίγο απο την ψυχή τους μέσα σε αυτή την βιομηχανία για να έχουν τα παιδάκια μας, τα παιδάκια όλου του κόσμου νόστιμα, γευστικά μπισκότα στο τραπέζι τους, να τα τρώνε μαζί με το γάλα τους το πρωί πριν πάνε στο σχολείο.

Ή μήπως όχι.

Μήπως τελικά εργάτες και εργάτριες άφηναν το κορμί τους κάθε μέρα λίγο λίγο μέσα στην βιομηχανία για να έχουν τα δικά τους παιδιά να φάνε, να ντυθούν, να ζεσταθούν και ότι άλλο;

Ή μήπως όλα γίνονταν για τον Τζορτζιώτη, για να αυγαταίνει τα κέρδη του, βάζοντας κάθε μέρα σε κίνδυνο τη ζωή και την υγεία των εργατών;

Στο κοινωνικό σύστημα που ζουμε βασιλεύει η εμπορευματική παραγωγή. Δηλαδή ότι παράγεται, παράγεται με σκοπό να πουληθεί σε τιμή που θα αφήνει και ένα ικανοποιητικό κέρδος για τον παραγωγό, ή μάλλον πιο σωστά τον ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής.

Βεβαίως κανένα εμπόρευμα δεν παράγεται αν δεν ικανοποιεί κάποια ανθρώπινη ανάγκη, οπότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι η παραγωγή υπηρετεί και τις ανθρώπινες ανάγκες.

Επίσης επειδή η βιομηχανία χωρίς εργάτες δεν μπορεί να λειτουργήσει φροντίζει να εξασφαλίζει και έναν μισθό για τους εργάτες και τις εργάτριες της ώστε να μπορούν να επιβιώνουν και να έρχονται καθημερινά και για αρκετό καιρό στην παραγωγή.

Μέχρι εδώ όλα καλά…

Εμείς τρώμε μπισκοτάκια, οι εργάτες έχουν μεροκάματο και ο Τζορτζιώτης, αυτός ο εξέχον επιχειρηματίας, έχει ένα σεβαστό κέρδος, που επενδύει σε όποια άλλη επιχείρηση μπορεί να του αποφέρει νέα κέρδη.

Μέχρι που σκάει η βόμβα…

Τα μπισκοτάκια μας γέμισαν αίματα.. Δεν τα αποζιτάει κανείς πια. Πέντε εργατοοικογένιες έμειναν ορφανές απο Μάνα. Οι εργάτες μάλλον θα μείνουν χωρίς μεροκάματο και ο Τζορτζιώτης θα ξοδέψει τα κέρδη του σε μεγαλοδικηγόρους για να τον βγάλουν λάδι στα αστικά δικαστήρια.

Τελικά από όλη αυτή την σύντομη ιστορία τι είναι αυτό που παραμένει όρθιο και συνεχίζει να διαιωνίζεται;

Το ΚΕΡΔΟΣ που μέσω των μεγαλοδικηγόρων θα διοχετευθεί σε διάφορα κανάλια νόμιμα ή παράνομα (δεν έχει καμία απολύτως σημασία) και πάλι θα βρει τη θέση του σε κάποια σπουδαία επένδυση, κάποιου σπουδαίου φιλάνθρωπου ευεργέτη και αυτοδημιούργητου επιχειρηματία που θα του αποφέρει νέα κέρδη.

Αυτήν την λειτουργία. Αυτήν την σχέση ανάμεσα σε μηχανές, εργάτες, επιχειρηματίες, χρήματα και κέρδη ο γέρος Κάρολος Μαρξ πριν 150 χρόνια την βάφτισε Κεφάλαιο.

Αρα αβίαστα μπορούμε να πούμε οτι ο γέρος είχε δίκιο, όλα γίνονται για το Κεφάλαιο, που συνέχεια ψάχνει νέους εργάτες, νέες μηχανές, νέους επιχειρηματίες για να βγάζει κέρδη απο το αίμα των εργατών.

Άρα οι εργάτριες και οι εργάτες κάθε μέρα αφήνουν λίγο λίγο το κορμί τους και την ψυχή τους στις βιομηχανίες, για να τρέφουν αυτό το τέρας, το Κεφάλαιο.

Μπορούν όμως να κάνουν και αλλιώς;

Ναι!!! φωνάζουν όλοι οι αυλικοί του κεφαλαίου. Όλα αυτά τα παράσιτα που τρέφονται απο εμβάσματα που τους μοιράζει το κεφάλαιο για να αποβλακώνουν και να αποκοιμίζουν τους εργάτες και τις εργάτριες.

Λύση πρώτη: να μην είσαι εργάτης κάνε οτι περνάει απο το χέρι σου να ξεφυγεις απο την θέση του εργάτη, γίνε τέλος πάντων και εσύ επιχειρηματίας, μόνο οι χαζοί καταλήγουν εργάτες

Λύση δεύτερη: να βάλουμε χαλινάρι στις ορέξεις του Κεφαλαίου, νόμους αυστηρούς, που θα ελέγχει και θα επιβάλλει το κράτος

Λύση τρίτη: να καταργήσουμε τις μηχανές και τις βιομηχανίες και να επιστρέψουμε στους πατροπαραδοτους τρόπους παραγωγής του χωριού και της μικρής πόλης με τα μικρά εργαστήρια, τα μικρομάγαζα, τους μικροκαλλιεργητές και τους μικροεμπόρους

Αλήθεια αν γίνουμε ολοι επιχειρηματίες ποιοι θα κινούνε τις μηχανές;

Αλήθεια μήπως δεν βλέπουν όλοι αυτοί οι παπατζίδες οτι το Κεφάλαιο έχει σκάσει απο τη δίψα και ζητάει με λύσσα να του στείλουν νέους εργάτες να τους πίει το αίμα; Δεν βλέπουν οτι το Κεφάλαιο ξεπαστρέφει τους μικροεπιχειρηματίες, μικροκαλλιεργητές, τους μικροβιοτεχνες για να τους κάνει εργάτες;

Μηπως τελικά να επαναστατήσουμε και να ξεπαστρεψουμε τις βιομηχανίες; Αλήθεια πόσοι μικροπαραγωγοί θα χρειάζονταν για να παράξουν την ποσότητα μπισκότων που παρήγαγε η βιομηχανία Βιολάντα; Όλα τα Τρίκαλα θα έπρεπε να δουλεύουν φούρνους για μπισκότα. Πως θα θρέψεις όλο τον πληθυσμό της γης, πως θα τον ντύσεις χωρίς βιομηχανία, χωρίς εργάτες; Αυτά είναι παραμύθια για εναλλακτικούς και παπάδες… Είναι σκοταδισμός.

Η αλήθεια είναι οτι το κεφάλαιο με την δύναμη των μηχανών θα συντρίψει όλους τους μικρούς παραγωγούς αργά ή γρήγορα. Τώρα είμαστε στη φάση του γρήγορα…

Α ξέχασα να βάλουμε όρια στο κεφάλαιο… Το κεφάλαιο γελάει… Στην αυλή του κάθονται αρχηδικαστές, στρατηγοί, διοικητές, μητροπολίτες, καθηγητές, πρωθυπουργοί και υπουργοί. Ακόμα και εργάτες σαν τον Παναγόπουλο έχει στην αυλή του, ελέγχει τα πάντα μέσα στο κράτος, αλλά και έξω απο αυτό, δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Παρεμβαίνει παντού…στον πολιτισμό, στον αθλητισμό, στις τέχνες… σε όλα.. Με τα κέρδη που βγάζει απο τον κόπο του εργάτει αγοράζει τα πάντα και τους πάντες… Ποιος θα βάλει χαλινάρει στο Κεφάλαιο;…. Το Κεφάλαιο ακόμα γελάει με τον τελευταίο νόμο που παρήγγειλε απο τους δικηγόρους του, για την δεκατριάωρη εργάσιμη μέρα. Τον νόμο τον υπέγραψαν όλοι… μόνο κάποιοι εφεδρικοί δεν τον υπέγραψαν για να τους διατηρήσει το Κεφάλαιο ως εφεδρεία, για να μας τους πασάρει αύριο για νέους και καθαρούς.

Έξω απο την αυλή είναι και κάποιοι περίεργοι που φωνάζουν, οτι μόνο εσύ εργάτη μπορείς με την οργάνωση σου να επιβάλλεις όρια στην απληστία του Κεφαλαίου.

Ναι αυτό το ακούω σοβαρά… Όμως πάλι κάτι δεν κολλάει.. Το κεφάλαιο παράγει μόνο όταν απο το εμπόρευμα έχει κέρδος αν δεν βγάζει ικανό κέρδος το κλείνει το μαγαζί.. Αρά και ο αγώνας των εργατών μπορεί να δώσει μόνο μέσα στα όρια που βάζει το κέρδος… και μάλιστα όταν το Κεφάλαιο μπαίνει σε μπελάδες είτε σε πόλεμο με άλλο κεφάλαιο, είτε σε μπελάδες όπως στην περίπτωση με την Βιολάντα τότε ποιος αγώνας μπορεί να τους εξασφαλίσει μια κάποια αξιοπρέπεια;

Ένας αγώνας, μου είπε κάποτε ένας περίεργος με περίεργο όνομα, αν δεν καταλήγει σε παρακάλια όπως αυτά των εργατών της Βιολάντας και στρέφεται ενάντια στη μήτρα του κακού, το Κεφάλαιο δηλαδή, τότε ακόμα και αν δεν κερδισεις τίποτα οικονομικά, σίγουρα θα έχεις κερδίσει σε επίπεδο οργάνωσης και σε επίπεδο συνειδησης. Μετά από κάθε τέτοιο αγώνα μου είπε οτι οι εργάτες αποκτούν γνώσεις πολύτιμες και αυτοπεποίθηση για το μέλλον. Αυτόν τον τύπο τον φώναζαν Λένιν.

Μα τι θα αλλάξει τον ρώτησα στο μέλλον για να είναι κανείς τόσο αισιόδοξος; Μήπως το κέρδος δεν θα είναι το όριο της ζωής μας, μήπως το κεφάλαιο δεν θα έχει την δύναμη να επιβάλει τους νόμους του; Μήπως οι εργάτες τις Βιολάντας θα πάψουν να προσκυνάμε τους Τζορτζότιδες, τους παπάδες, τους δικαστές, τους υπουργούς, τους στρατηγούς και τους λοιπούς;

Μου έδειξε τα σύννεφα… τα σύννεφα του πολέμου… Στον κόσμο που ζούμε τίποτα δεν είναι αιώνιο, τα πάντα ρει… το κεφάλαιο δεν είναι ενιαίο… πολλά ισχυρά κεφάλαια ανταγωνίζονται μεταξύ τους σκληρά…. κανένα δεν μπορεί για πολύ καιρό να κυριαρχήσει στα άλλα για πολύ καιρό…. υπάρχει μεγάλη αναρχία στην παραγωγή…. οι νέες τεχνολογίες φέρνουν ανακαταταξεις παγκόσμιες… το Κεφάλαιο έχει μεγαλώσει τόσο που δεν χορταίνει την πείνα του με την ως τώρα λεία του… τα Κεφάλαια θα φαγωθούν μεταξύ τους… Η μεταξύ τους φαγωμάρα θα ανοίξει τα μάτια των εργατών και όλων των μικρών παραγωγών… ο πόλεμος θα ανοίξει το δρόμο για τους εργάτες… τον δρόμο για την επανάσταση…. μην βιάζεσαι.. το Κεφάλαιο σκάβει το λάκκο του… καταστρέφει τους μικρούς παραγωγούς και φτιάχνει στρατό απο εργάτες… οι εργάτες κάθε μέρα που περνάει χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο κεφάλαιο και τους αυλικούς του… οι σημερινοί εργάτες τις Βιολάντας έξω απο το αστυνομικό τμήμα που παρακαλούσαν για το αφεντικό τους, θα γίνουν οι αυριανοί εργάτες που θα γκρεμίσουν τα αστυνομικά τμήματα μαζί με τους αφέντες τους μέσα… Σήμερα κάθε αγώνας είναι μάθημα για όλους μας, πολύτιμο μάθημα για το αύριο. Οι εργάτες μπορούν να γίνουν παντοδύναμοι έχουν όλα τα εφόδια.. κινούν την μεγάλη βιομηχανία, εκπαιδεύονται κάθε μέρα στην παραγωγή να σκέφτονται και να λειτουργούν συλλογικά και δεν έχουν τίποτα να φοβούνται απο την εξαφάνιση του Κεφαλαίου.

Δουλειά σου μου είπε είναι να τους βοηθήσεις να μάθουν να σκέφτονται και να βλέπουν αυτό που γίνεται έξω από την καθημερινή τους ζωή.. να βρείς, μου είπε, αυτές τις ελάχιστες στιγμές που μπορείς να μιλήσεις μαζί τους και να τους εξηγήσεις οτι η δύναμη τους βρίσκεται στην οργάνωση τους στις εργατικές ενώσεις… η δύναμη τους βρίσκεται στην οργάνωση του εργατικού επαναστατικού κόμματος.. και οτι το κεφάλαιο δεν είναι τόσο ισχυρό όσο κορδώνεται….

Μου είπε επίσης οτι, οι εργάτριες μπορούν να είναι μάνες.. μπορούν να φέρνουν το μεροκάματο στο σπίτι χωρις να παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμμα… Τα παιδιά του κόσμου μπορούν να τρώνε ανέμελα τα μπισκοτάκια τους… και η μεγάλη βιομηχανία όπως η Βιολάντα μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί… προϋπόθεση όμως είναι να απαλλαγούμε απο τον στενό κορσέ του Κεφαλαίου….

Αυτά μου είπε αυτός το τύπος

Κρίνετε μόνοι σας….

Ανήσυχος